Svensk ordbok 2009, webbversion
fighting spirit
[faj´tiŋ spir´it]
substantiv,
ingen böjning, n-genus
fight·ing spir·it●vilja att kämpa
till det yttersta
psykol.sport.SYN.synonymkampvilja
sedan 1935av eng. fighting spirit med samma betydelse, till fight ’kämpa’ och spirit ’anda; ande’; jfr fight, spiritus