Svensk ordbok 2009, webbversion

fighting spirit [faj´tiŋ spir´it] substantiv, ingen böjning, n-genus fight·ing spir·it●vilja att kämpa till det yttersta psykol.sport.SYN.synonymkampvilja sedan 1935av eng. fighting spirit med samma betydelse, till fight ’kämpa’ och spirit ’anda; ande’; jfr fight, spiritus